Chat with us, powered by LiveChat

Efficiënt inburgeringsbeleid is ook in ons belang

Efficiënt inburgeringsbeleid is ook in ons belang

We hebben een hele generatie aan haar lot overgelaten. Als we slim zijn, garanderen we dat nieuwkomers kunnen meebouwen aan de welvaart.

Migratie is niet goed of slecht. Ze is menselijk. Ze is van alle tijden. Ze biedt kansen aan een samenleving, maar er zijn ook risico’s aan verbonden. Je kan migratie proberen te beheersen, de deur minder of meer openzetten. Maar wie een land zonder migratie belooft, maakt de mensen iets wijs.

Daarom moeten we werk maken van een goed inburgeringsbeleid. Wie een wettige verblijfsvergunning heeft, moeten we een volwaardige kans geven om medeburger te worden. In hun belang, maar vooral in het onze. Want wie zich hier vestigt, kan het best bijdragen aan onze welvaart. Daar winnen we allemaal bij.

Burgers maken. Twintig jaar geleden voor sommigen van de linkerzijde nog onbespreekbaar. Met hand en tand verzetten ze zich tegen een verplicht inburgeringstraject. Nieuwkomers hadden het al moeilijk genoeg, klonk het betuttelend. Men kon in hen alleen maar de drop-out zien, geen mensen met capaciteiten en een vrije wil om vooruit te raken in het leven.

Ook de extremisten van rechts verzetten zich tegen een goed inburgeringsbeleid. De retoriek van de profiteurs moet overeind blijven. Elke euro is er een te veel. De inburgeringslat kan niet hoog genoeg liggen. Alleen assimilatie, het overboord gooien van wie je bent en het liefst nog afgeven op de eigen roots, is de enige houding die men gedogen kan. En zelfs dan, want ‘een hond die in een paardenstal geboren wordt, blijft een hond’, zegt de fijnbesnaarde Vlaams Belang-coryfee Dries Van Langenhove.

We lieten een hele generatie aan haar lot over. Onverschillig voor haar gebrek aan kansen. Vanuit vooroordelen lieten we haar aanmodderen in de marge van onze samenleving. In armoede, ongeletterd, Nederlandsonkundig. Voor de ene een kans op recuperatie, voor de andere een boksbal voor polarisatie. De pamper of de bloedneus. Het paternalisme of de haat. Alle twee een doodlopende straat.

Hervormingen

Een efficiënt inburgeringsbeleid is onmisbaar. Voor de nieuwkomer, want anders is er geen echte kans op sociale vooruitgang. Voor de samenleving, want talent en economische groeikansen weggooien zijn het domste wat we kunnen doen. Nieuwkomers willen geen medelijden of uitkering, ze willen een springplank. Een faire kans. Met dat doel voor ogen wil ik een aantal noodzakelijke hervormingen doorvoeren.

1. Wachtlijsten wegwerken. Het Agentschap Inburgering & Integratie staat weer op de rails. We hebben de wachtlijsten maatschappelijke oriëntatie (MO) in een jaar tijd gehalveerd. Eind dit jaar is het historische tekort volledig weggewerkt.

2. Gedaan met het lineair inburgeringstraject. Vandaag krijgen nieuwkomers eerst een cursus MO in hun eigen taal. Daarna leren ze Nederlands en pas nadien begint de zoektocht naar werk. Gemiddeld duurt dat 18 maanden. In de toekomst worden de lessen MO en Nederlands gelijktijdig opgestart en worden nieuwkomers binnen de twee maanden naar de VDAB geleid. Hoe sneller zelfredzaam, hoe beter.

3. Maatwerk. Nu zit de gevluchte professor samen met de analfabeet in de klas. Dat veranderen we. We stellen kwaliteitsvolle lesboeken op (bestonden niet), geven les op maat van de capaciteiten en bieden de keuze tussen digitale, hybride of klassikale lessen. De combinatie tussen werken en leren wordt eindelijk mogelijk.

4. Elke inburgeraar trekt 40 uur op met een Vlaamse buddy. Iemand die je kan introduceren bij een vriendenkring of werkgever en je kan uitleggen wat een Vlaamse school van ouders verwacht. Een sociaal netwerk, want integratie gebeurt door interactie.

5. Resultaatsverbintenis. Niet geslaagd? Dan moet je de cursus opnieuw doen. Na twee jaar nog geen werk? Dan moet je je Nederlands opkrikken van niveau A2 naar B1. Niet omdat we u willen straffen, maar omdat we u niet willen loslaten en uw sociaal isolement willen doorbreken.

6. Negentig euro bij inschrijving betalen en hetzelfde bedrag bij examen. Een bijdrage dient het (zelf)respect en onderlijnt het belang. Ze dekt de kostprijs niet. Voor wie het bedrag te hoog is, werken we een mooie oplossing uit. Enkele dagen zinvolle lokale maatschappelijke inzet, bijvoorbeeld. De nieuwkomer versterkt zijn netwerk en leert bij. De samenleving wordt er beter van. De wederzijdse waardering groeit.

De lat

Dit plan ligt in het Vlaams Parlement. Net als twintig jaar geleden moet de lat volgens sommigen laag blijven. Het inburgeringstraject lijkt voor hen verdacht veel op een straf die mensen moeten uitzitten voor ze Vlaming kunnen worden. Dat lijken de conservatieve krachten op links te delen met extreemrechts. Bij de ene een verwijt, bij de andere een eis.

Laat me daar duidelijk over zijn. Het nieuwkomers onnodig moeilijk maken in een poging het maatschappelijk ongenoegen terug te draaien en extreemrechtse stemmen terug te winnen werkt niet. Die aanpak creëert een samenleving met tweederangsburgers en voedt het wij-zijdenken, de angst en de afkeer.

Een goed inburgeringsbeleid doet net het omgekeerde: het maakt van nieuwkomers volwaardige en mondige burgers die op een positieve manier deel uitmaken van onze samenleving. Die mee bouwen aan welvaart. En de kans hebben hun droom op een betere toekomst te realiseren. Het is mijn overtuiging dat deze hervormingen dat garanderen.

Opiniestuk, Vlaams minister van Samenleven Bart Somers, verscheen op 15 juni 2021 in De Tijd



Schrijf je in op onze nieuwsbrief InschrijvenSchrijf je in op onze nieuwsbrief