Chat with us, powered by LiveChat

Toespraak van de Eerste Minister naar aanleiding van één jaar corona

Toespraak van de Eerste Minister naar aanleiding van één jaar corona

Dames en heren,

Morgen is het precies een jaar geleden dat de Wereldgezondheidsorganisatie de coronacrisis uitriep tot een wereldwijde pandemie.

Het is voor mij een moment om samen met jullie de balans op te maken, maar vooral om vooruit te kijken.

Ons land ging door een bijzonder zware eerste en tweede golf. We verloren meer dan 22.000 landgenoten. Mijn eerste woorden zijn dan ook voor de families die het voorbije jaar iemand dierbaar verloren. Dit is een verlies dat we samen met jullie dragen.

Een jaar corona was ook een jaar van grote onzekerheid. Niet alleen over onze gezondheid. Maar ook over onze toekomst. Zelfstandigen zagen hun levenswerk in gevaar komen. Bijna anderhalf miljoen mensen verloren tijdelijk hun job. Jongeren moesten in de mooiste tijd van hun leven de pauzeknop indrukken.

We zijn die beproeving enkel maar doorgekomen omdat, naast al dat negatieve, naast die zware tol van corona, ook heel veel positieve krachten in beweging kwamen.

Ik denk aan de onvermoeide inspanningen van alle mensen in de zorg die nu al twaalf maanden onafgebroken in de vuurlinie staan. In ziekenhuizen, huisartsenwachtposten, woonzorgcentra. We hebben allemaal grote bewondering voor wat jullie dagelijks doen. Door jullie voelen we ons veiliger.

Die inzet. Dat doorzettingsvermogen. Die energie. Die hebben we ook gezien bij zovele anderen. De mensen in de logistiek, de supermarkten, de postbodes om er maar enkelen te noemen. Op het moment dat ons land voor een groot stuk stilviel, bleven zij op post, soms in bijzonder moeilijke omstandigheden.

Eigenlijk waren we het voorbije jaar allemaal een beetje zorgverlener. We keken om naar mekaar. Dat maakte van corona ook een moment van grote nationale solidariteit.

Nooit eerder sinds de Tweede Wereldoorlog gingen we als overheden zover om mensen en bedrijven financieel te ondersteunen.

De federale regering trok in totaal meer dan 22 miljard uit aan steunmaatregelen. Een duizelingwekkend bedrag. Maar nodig om grotere economische schade te voorkomen.

Die solidariteit. Die verbondenheid. Die eenheid in de strijd tegen het virus. Dat is het voorbije jaar onze échte kracht geweest – zeker ook de voorbije maanden.

Na twee zware golven hebben we met elkaar de afspraak gemaakt: dit nooit meer. We bogen samen de tweede piek om tot een situatie die nu al meer dan vier maanden stabiel is. Maar stabiel betekent daarom niet minder zwaar. Want ik besef zeer goed dat, hoewel de regels in ons land vrijer zijn dan in andere landen, ze zeer ingrijpend blijven.

Dat is ook de reden waarom ik in alle helderheid zeg: we zullen geen enkele maatregel een dag langer aanhouden dan nodig. Niet de avondklok. Niet het reisverbod. Niet de regels binnen.

Maar ook voor het omgekeerde moeten we uitkijken. Als we te snel al die regels overboord gooien, loopt het opnieuw mis.

Daarom gaan we de volgende maanden stap voor stap. Zolang wie kwetsbaar is, niet is gevaccineerd, moeten we blijven omzien.

Dat betekent eerst de veiligste dingen mogelijk maken. Meer buitenactiviteiten. Een buitenplan. Want buiten is het veiliger.

Tijdens de Paasvakantie geven we ook kinderen en jongeren meer ruimte. Met vakantiekampen en jeugdactiviteiten. Dat was dringend nodig.

Een paar weken geleden kreeg ik een brief van Flor, een jongen van elf die schreef dat hij in mei op bosklassen zou gaan naar de Ardennen. Of ik hem kon beloven dat die schoolreis écht kon doorgaan. Het zou voor hem de eerste keer zijn.

Als we de bosklassen van Flor willen mogelijk maken, dan is stap voor stap de enige manier. Als we het de komende maanden goed doen, kunnen we in mei opnieuw samen een glas drinken in ons favoriete café.

* * *

Intussen moeten de vaccinaties verder snelheid maken. Gisteren werd in ons land de miljoenste coronaprik gezet. De volgende weken komen er meer vaccins binnen.

In maart, april en mei rekenen we in totaal op 7,5 miljoen vaccins. Dat is een pak méér dan de voorbije maanden. Die moeten zo snel mogelijk worden gezet.

De regio’s, steden en gemeenten, hebben daarom hard gewerkt om alles in gereedheid te brengen. De vaccinatiecentra staan klaar. Duizenden vrijwilligers hebben zich aangemeld.

De vaccins zijn onze sleutel naar de vrijheid. Naar een zomer waarin we opnieuw kunnen reizen, familie en vrienden thuis kunnen zien, samen op café en restaurant kunnen. Naar een zomer met minder zorgen.

Het is dan ook belangrijk dat iedereen zijn engagementen nakomt – in de eerste plaats de vaccinproducenten.

Maar ook wij allemaal. Laat je vaccineren. Om jezelf te beschermen, maar ook om je familie, vrienden, ons allemaal toe te laten de draad van ons leven weer op te nemen. Je laten vaccineren is een daad van solidariteit.

De vaccins zijn veilig en effectief. Meer zelfs: ze zijn een wetenschappelijke triomf waar Belgische wetenschappers een cruciale rol in hebben gespeeld.

Dames en heren,

Het voorbije jaar is er veel gebeurd. Het was een jaar van moeilijke episodes, van zware tegenslag. Een jaar waarin we ontdekten hoe kwetsbaar we zijn en niet alles perfect liep.

Maar het was ook een jaar waarin we ontdekt hebben hoe sterk we staan als we samenwerken. En hoezeer we hechten aan onze vrijheid. Aan onze manier van leven.

Die manier van leven, die gaan we de komende maanden heroveren.

Stap voor stap.

Allemaal samen.



Schrijf je in op onze nieuwsbrief InschrijvenSchrijf je in op onze nieuwsbrief